..หนูน่ารักจังเลยลูก..

พ่อยังไม่ยอมกลับบ้านเลยค่ะ
วันนี้..พ่อให้แม่ไปช่วยปริ้นงานและจัดแฟ้ม
 ป้าเนียง อาสาดูแลมอมแมมในทุก ๆ เรื่องเอง
หนูจึงอยู่กะป้า ๆ และ พี่ ๆ ที่บ้าน

หนูโทร.ตามแม่ตอนสองทุ่ม
พ่อกับแม่ยังทำงานกันเพลินอยู่เลย
กลับมาหนูก็หลับไปแล้ว

 

ป้าเนียงเล่าให้ฟังว่า
หนูอยู่ได้ ไม่ดื้อ ไม่งอแง
มางอแงเอาตอนมืด ๆ นี่แหละ
ฟ้ามืดแล้ว แม่ยังไม่กลับเลย
จะนอนก็เลยงอแง

และยังเล่าให้ฟังอีกว่า
วันนี้มอมแมมกินน้ำพริกด้วยนะ  ฮ่า ฮ่า
"นั่งดูเรากินหน่อไม้จิ้มน้ำพริกขี้กา"....ป้าเนียงเล่า

"ก็เลยถามมอมแมมว่าเอามั๊ยล่า ลองดู ลองดู"
ตอนแรก ส่ายหัวอย่างเดียว

ม่ายยยย อาวววววว

สักพัก ป้าเนียงทำท่าจิ๊ดจ๊าด นำ
มอมแมมเลยทำตามมั่ง
ป้าเนียงจิ้ม  มอมแมมก็จิ้มมั่ง
ป้าเนียงบอก.."ค่อย ๆ จิ้มนะค้า เอาติ๊ด ๆ นิดเดียวพอ"
คำแรก ๆ นี่ติดแค่ปลาย ๆ หน่อไม้
หลัง ๆ นี่ ชักมัน จิ้มไปเยอะเลย

กินไป ซี้ดซ๊าดไป
เอิ้กกก

เป็นไง
เผ็ด เปรี้ยว เค็ม ดีมั๊ยล้า

กินน้ำพริก รสชาดของชีวิตแจ่มใสขึ้นใช่ม๊า

 

ดี ลูก ดี
หัดกินเผ็ดเข้าไว้ลูก
ชีวิตจริงน่ะ เผ็ดยิ่งกว่ากินน้ำพริกนรกซะอีก

((แล้วแม่ก็โทร.เล่าให้พ่อฟังว่ามอมแมมกินน้ำพริกด้วยน้า))

 

หนูหลับไปนานสองนาน
แม่แอบไปกอด หอมซ้าย หอมขวา ซะหลายรอบเลย
ไม่ได้อยู่กับหนูทั้งวัน

คิดถึงหนู..แทบขาดใจเลยค่ะ



"แม่รักหนูนะค้า"

..แม่นิ้ง..