อิดออดที่จะเขียนไดอารี่มาหลายวันแล้ว
ทำไงดี  เนื้อที่จวนเจียนเต็ม
วันนี้ตั้งใจจะเข้ามาเขียนเรื่องราวของเด็กมอมแมม
พรุ่งนี้ มะรืน มะเรื่อง  ก็คงต้องยกเครื่องไดอารี่ใหม่

2 ปี แล้ว กับ Diaryclub
ช่วงเวลาแสนสั้น 
แต่เรื่องราวช่างมากมายเกินจะนับไหว
เพื่อนพ้อง น้องพี่  ก็หมุนเวียนกันมาเยี่ยมเยียนอยู่เรื่อย
ยิ่งพักหลัง ๆ เนี่ย
เข้ามากันเป็นร้อย..แต่มีคนเม้นท์แค่สองสามคน
เอิ้กกกกก
บุญหัว ของเด็กมอมแมม เสียจริง ๆ
ต้องขอขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาเยี่ยมเยียน
ขอบคุณ...ที่คิดถึงกัน
ไม่ว่าจะมีตัวตน หรือ ไร้ตัวตน ก็ตาม
((พักหลัง ๆ เนี่ย แม่นิ้งเองก็ชอบอยู่แบบไร้ตัวตน ฮ่า ฮ่า))

มอมแมมสบายดีตามกำลังค่ะ
ไม่ป่วย ไม่ไข้ ไม่มีน้ำมูก
ตอนนี้สูง 103 ซม.
น้ำหนักก่อนขึ้นชก 15.8 กก.
เย้ !! ใกล้ 16 กก. แล้ววววววว

ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์
มอมแมมไปโรงเรียนทุกวันค่ะ
เดี๋ยวนี้เก่ง ไม่อิดออดเวลาไปโรงเรียน
ไม่ค่อยมีปัญหากับแม่ในตอนเช้า ๆ



ชอบไปโรงเรียน
ชอบเรียนภาษาอังกฤษกับครูฝรั่ง
ชอบซ้อมการแสดง ((งานวันแม่))
ชอบซ้อมเดินดรัมเมเยอร์
ชอบซ้อมเชียร์ลีดเดอร์
อูยยยยย  หนูน้อยนักกิจกรรม



วัคซีนกันพิษสุนัขบ้า
ก็ฉีดครบ 5 เข็มแล้วค่ะ



เรื่องใจ
ไม่ต้องห่วง สู้อยู่แล้วค่ะ
เจ็บนิดเจ็บหน่อย ศรี เอ๊ย !! มอมแมมทนได้



เจ็บนิดเดียว
เดี๋ยวก็หาย
อ้อมกอดของพ่อ ช่วยได้ค่ะ

พรุ่งนี้วันเสาร์
26 กรกฎาคม 2551
จะไปทำบุญครบรอบ 1 ปี ให้ย่ากัน
เร็วเนอะ  เหมือนย่าเพิ่งจะตายไปแป๊บ ๆ เอง

เข็มนาฬิกาใกล้แตะเลข 12
บอกเวลาว่าเป็นพรุ่งนี้แล้วลูก
งั้นแม่ไปนอนก่อนดีกว่า
พรุ่งนี้..ตื่นเช้าไปทำบุญกันนะคะ



..~.. รั ก ห นู น ะ .. ม อ ม แ ม ม ..~..

"แม่นิ้ง"